dinsdag 25 juli 2017

Wij

De zomer van 1976. Hoewel Europa kreunt onder een tropische hitte, verplaatst iedereen zich van het noorden naar het zuiden. Georges, misnoegde cartoonist bij een kwaliteitskrant, trekt zich samen met zijn gezin en vrienden terug op een berg aan de Spaanse Costa Brava. Mensen plonsen in het zwembad, flirten met elkaar, drinken whiskey cola, en hebben het over vrijheid en zelfbeschikking in een land dat zelf nog maar net de dood van een dictator achter de rug heeft. Georges voelt zich besmet met het ‘wij'-gevoel, met de gemeenschappelijke geschiedenis die erin besloten is en met de zelfbewuste slachtoffers die samen met hem een kring vormen. Ergens moet er toch een nooduitgang te vinden zijn?






Wij is een al wat oudere roman van de Belgische Jeroen Olyslaegers, deze roman bestaat uit drie delen, voor de vakantie, tijdens de vakantie en een tijd daarna.
Net als met zijn vorige boek Wil had ik moeite om in het verhaal te komen. Eigenlijk lukte me dit in het eerste gedeelte bijna niet. Door de verschillende personages vond ik het moeilijk om me een beeld te vormen van de vriendengroep. Ze gaan samen met hun gezinnen een zomer naar een villa in Spanje, door de hitte en veel drank en seks lopen de gemoederen tussen de personages regelmatig hoog op. Dat dit fout gaat aflopen voel je al lang aankomen.
Na het eerste gedeelte worden sommige personages wat meer uitgediept zodat ik een iets beter beeld van ze kreeg. Al lezende kom je erachter dat  de vrienden elkaar niet begrijpen en elkaar eigenlijk helemaal niet goed kennen. Net zoals ik ze ook niet echt goed heb leren kennen tijdens het lezen.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen